Kiran S R

കൊല്ലവർഷം 2003  ആദ്യത്തെ ഇൻറ്റെർണൽ എക്സാം പേപ്പർ വിതരണം.    സബ്ജക്ട് : ബേസിക് ഇലക്ട്രോണിക്സ്  ഗുരു  : അനിത മിസ്സ് . ആദ്യകാല ഗുരുക്കന്മാരെല്ലാം അത്യാവശ്യം കലിപ്പ് മോഡ് ആയിരുന്നു .. അതിൽ ഫീമെയ്ൽ കലിപ്പി ആയിരുന്നു അനിത മിസ്സ് .. പുള്ളിക്കാരി ഉത്തരക്കടലാസ് വിതരണം ചെയ്യുന്നു ... അതിന്റെ കൂടെ തന്നെ എല്ലാര്ക്കും നല്ല ഫൈറിങ് കൊടുക്കുന്നുണ്ട് ..... അങ്ങനെ .. എത്തി .. റോൾ നമ്പർ 56 ... വിജിൻ മാത്യൂസ് .. മിസ്സ് : താനിതെന്തുവാടോ എഴുതി വെച്ചേയ്ക്കുന്നെ .. ബൈനറി നമ്പർ ലോജിക് ഒക്കെ തെറ്റാണു ...  ആ ഉത്തരക്കടലാസ് ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടു ആ കലിപ്പി മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി : ഓഹോ .. ഇതൊക്കെ മാറ്റിയോ ...   അന്നാദ്യമായി അത്രയും കലിപ്പി ആയ ഒരാൾ ഞെട്ടുന്നതു കണ്ടു ... പിന്നീട് ഡാൻസ് , ഹിന്ദി റേസിറ്റേഷൻ, ഫാഷൻ ഷോ, അത്ലറ്റിക്സ് , ഫുട്ബോൾ, സ്കിറ്റ് തുടങ്ങി പല മേഖലകളിലും തന്റെ സകലകലാവല്ലഭൻ  എന്ന പട്ടം ഉറപ്പിച്ചെടുത്തു ... പിൽക്കാലത്തു കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ എന്ന് ഈ മുതൽ അറിയപ്പെട്ടു .. പക്ഷെ ഈ ഉള്ളവന്റെ ശരിക്കുള്ള മുഖം ആരും കണ്ടിട്ടില്ല .. ആ മുഖംമൂടി വലിച്ചു കീറാൻ പോകുന്ന എന്റെ കാര്യ...

 #SayNoToTobacco  പുകവലി ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരം...  കോളേജിൽ പഠിക്കുവാണേൽ വീട്ടിലറിഞ്ഞാൽ മാനനഷ്ടം .. കോളേജിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ ധനനഷ്ടം എന്നിവയും ഉണ്ടാകാം ... കൊല്ലവർഷം : 2006  സ്ഥലം  : കാർമൽ വാലി ജൻറ്സ് ഹോസ്റ്റൽ  ദിവസം : ശനിയാഴ്ച  തീയതി  : അമ്മച്ചിയാണേ.... ഓർക്കുന്നില്ല ... എല്ലാ ബാച്ചിലെ പോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു സെറ്റ് പുകവലിക്കാർ ... അതിനായി ഒത്തുകൂടാൻ ഒരു റൂമും ... എല്ലാ ഉന്നതന്മാരും അവിടെ കാണും ... പുക വലിക്കാത്തവരും അവരുടെ സാന്നിധ്യം അവിടെ അറിയിച്ചിരുന്നു .. ഒരിക്കൽ ഹോസ്റ്റലിൽ എന്തോ / ആരെയോ കണ്ടു പിടിക്കാനായി വാർഡിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു മിന്നൽ റെയ്ഡ് നടന്നു .. ശെരിക്കും എന്തിനാണ് ഈ പരിപാടി എന്നറിയാത്ത കൊണ്ട് എല്ലാവരും അനധികൃതം എന്ന് തോന്നിയ വസ്തുക്കൾ അതാത് റൂമിൽ നിന്നും മാറ്റി ...  എന്തിനാ വെറുതെ..... അങ്ങനെ ഈ റൂമിലെ അന്തേവാസികളും അത് തന്നെ ചെയ്തു ... മൊത്തം പാക്കറ്റും മാറ്റി ....  അങ്ങനെ ഇങ്ങു വാ ബ്രോ .. ഇവിടെ കൂടെ റെയ്‌ഡിക്കോ മോഡലിൽ അന്തേവാസികൾ റെഡി .. അങ്ങനെ ഈ റൂം എത്തി .. ആകെ മൊത്തം തിരഞ്ഞു .. ഒന്നും കിട്ടിയില്ല ... അവർ തന്ന...

കുട്ടിക്കാലത്തു മഴ എന്ന പ്രഹേളിക എനിക്ക് അത്ര സുഖം ആയി തോന്നിയിട്ടില്ല .. കാരണം മഴ ആയാൽ കറന്റ് പോകാൻ ചാൻസ് കൂടുതൽ ആണ്... പിന്നെ പുറത്തിറക്കില്ല ... പനി വരുമത്രെ..... ആകെ ആശ്വാസം തോന്നിയത് എട്ടാം ക്‌ളാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ മഴയുടെ ആധിക്യം കാരണം ഒരു മൂന്ന് നാല് ദിവസം അവധി കിട്ടിയപ്പോൾ ആണ് ...എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും മഴയത്തു മൂടി പുതച്ചുറങ്ങാൻ ഇഷ്ടമായിരുന്നു .....  അങ്ങനെ ഇരിക്കെ കൊല്ലവർഷം രണ്ടായിരത്തി രണ്ടു ... ഒക്ടോബർ മുപ്പത്  : പിറ്റേന്ന് കേരളപ്പിറവി ആഘോഷം ആണ് . കാർമൽ വന്നിട്ട് ആദ്യത്തെ പരിപാടി ആയോണ്ട് മുണ്ടുടുക്കാൻ പ്ലാൻ ഇട്ടു ... നല്ല കിടുക്കാച്ചി മഴ .. ആ സമയം വടശ്ശേരിക്കര ചൈത്രം ഹോട്ടൽ / ഡോർമെറ്ററി ആണ് അന്തേവാസ സ്‌ഥലം ... അന്നും കിട്ടി നല്ല അലമ്പ് മഴ .. പിറ്റേന്ന് ഉടുത്ത മുണ്ട് ഒക്കെ ചെളി അടിച്ചു കേറ്റി ആണ് കേരളം പിറവിക്ക് എത്തിയത് ..  പക്ഷെ അന്ന് കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോൾ ക്ലാസിനു പുറത്തൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത്  : ദൂരെ കാണാൻ പറ്റുമായിരുന്നു ഒരു മല ... അത് കാണുന്നില്ല.... മേഘങ്ങളാൽ അത് മറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു ... ആകെ മൊത്തം പച്ചപ്പും ഹരിതാഭയും ...  അന്നാദ്യമായി ഞാൻ മഴയെ ഇഷ്ടപ്പെ...

  ആരും ചലഞ്ചു ചെയ്തില്ല ... എപ്പോളെത്തേം പോലെ ദേണ്ടെ ഞാൻ വലിഞ്ഞു കേറി വരുന്നു .... ഞാൻ കിരൺ .. 2002 -2006 ബാച്ചിലെ ഇലെക്ട്രിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥി ...ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാരും ... സ്റ്റുഡന്റസ് ... ടീച്ചേർസ് ... വർക്കേഴ്സ് .... അങ്ങനെ എല്ലാരും ഉൾപ്പെടുന്ന സമൂഹം കൂതറ എന്ന പേരിൽ അറിഞ്ഞിരുന്ന വ്യക്തിത്വം ... ഒരു പക്ഷെ ഇപ്പോളും അങ്ങനെ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്നു .. തിരോന്തരംകാരൻ ആണ് ... ആദ്യമായി ആണ് വീട്ടീന്ന് മാറി അത്രയും ദൂരെ നിന്നതു ... അത് ഇത്രയും പ്രകൃതിരമണീയമായ ... ഇത്രയും അനുഭവങ്ങൾ പകർന്നു തന്ന കാർമൽ കോളേജ് .... ഒരു എഴുപതു ശതമാനം മാർക്കോടെ പാസ്സ് ആയി .. (ഫസ്റ്റ് സെമെസ്റ്ററിൽ നല്ല ഇന്റെര്ണല്സ് കിട്ടിയിരുന്നേൽ.. കൂടുതൽ കിട്ടിയേനെ ).. ഇതിവിടെ പറയാൻ കാര്യമെന്തെന്നു വെച്ചാൽ ഒരു പഠിപ്പി ഇമേജ് ഇച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു .. ബട്ട് ആ കോളേജിലെ ഏറ്റവും വലിയ തല്ലുകൊള്ളി ഞാനായിരുന്നു.. കുതറയെ തല്ലണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഹോസ്റ്റൽ ഇളകുമായിരുന്നു .. ഒരുമാതിരി എല്ലാരുടെന്നും തല്ലു വാങ്ങിക്കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട് ...അവിടെ നടന്ന ഏതാണ്ട് ഒരു എൺപതു ശതമാനം ഉഡായിപ്പുകളിലും എന്റെ രഹസ്യമായ കൈകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു .... അൾട്ടി...

ഒരുപാട് ക്രീയേറ്റീവ് ഉത്തരങ്ങളുടെ ഒരു മായാലോകം തന്നെ ആണ് വൈവ എന്ന പ്രഹേളിക ... ഞങ്ങടെ ബാച്ചിലെ കുറച്ചു സ്റ്റോറീസ് ദേണ്ടെ കീഴെ ... കഥ ഒന്ന് സമയം ലാഭിക്കാൻ രണ്ടു പേരെ വെച്ച് എസ്റ്റെർണൽ ടീച്ചർ രണ്ടു പേരെ വിളിച്ചിരുത്തി .. കൂട്ടത്തിൽ നമ്മുടെ സ്വന്തം സിവിൽ മിസ്സും ... ചോദ്യം : ട്രൈപോഡ് നെ കാണിച്ചോണ്ട് .. ക്യാൻ യു പ്ലീസ് റ്റെൽ മീ വാട്ട് ഈസ് ദിസ് ? കഥാപാത്രം വൺ (Sabareesh) : ആ ട്രൈപോഡ് മൊത്തം കത്തിയിൽ വിജയ് നോക്കാന് പോലെ നേരെയും കുനിഞ്ഞും ഒക്കെ സ്കാൻ ചെയ്തിട്ട്, പുള്ളിക്കാരിയെ നോക്കിട്ടു "പാസ്സ് ".. കഥ രണ്ട് കുമ്മകളിയിൽ പേരു കേട്ട ഒരു വിദ്വാൻ സിവിൽ ലാബിൽ കേറി വന്നു .. വൈവക്ക് .... ചെക്കനെ കണ്ടതും .. സിവിൽ സർ ... ഡേയ് .. നിന്നെ ഞാൻ പാസ് ആക്കാം .. നീ പൊയ്ക്കോ ... വെറുതെ ഞങ്ങളെ മെനക്കെടുത്തേണ്ട .. കഥാപാത്രം ടു : സാർ അങ്ങനെ പറയരുത്.. ഞാൻ ഇന്നലെ ഒരുപാട് ഒരുപാട് ...ഒരു പോള കണ്ണടയ്ക്കാതെ പഠിച്ചതാ .. അതു ഓർത്തെങ്കിലും എന്നോട് ഒരു ചോദ്യം .. പ്ലീസ് .. സഹികെട്ട സാർ : ഒരു ചെറിയെ ചെയിൻ കാണിച്ചിട്ട് .. ഇതിനെത്ര നീളം കാണും ? പറഞ്ഞിട്ട് പൊയ്ക്കോ കഥാപാത്രം ടു (Thitho) : 200m .. അപ്പൊ ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ട...

  ഏപ്രിൽ 20 .. 1985 .. ഞാൻ എന്ന ഞാൻ ഭൂജാതനായി ... അത്യാവശ്യം നല്ല ദിവസം ... പ്ലസ് ടു വരെ സ്കൂളിൽ ഒരു മുട്ടായി പോലും വാങ്ങി കൊടുക്കേണ്ടി വന്നില്ല ... സൊ ധനകാര്യപരമായി ഒരു നഷ്ടവും ഇല്ല ... 2002 -ൽ കാർമൽ കോളേജിൽ കേറി ... ആദ്യമായി അങ്ങനെ ബർത്ഡേയ് ചെലവുകൾ ചെയ്തു .... കാലക്രമേണ ബർത്ഡേയ് ആഘോഷങ്ങൾ കൂടുതൽ അഡ്വെഞ്ചുറസ് ആയി ... എന്തിനാണ് ജനിച്ചത് എന്ന് വിധം ആഘോഷങ്ങൾ പൊളിച്ചടുക്കി .... കുറച്ചു അനുഭവങ്ങൾ കീഴെ ... 2005 - ഏപ്രിൽ 20 ... എന്തിനാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത് എന്നെനിക്ക് ആദ്യം തോന്നിയ ദിവസം .... 12 ആയപ്പോളേയ്ക്കും റൂമിനു പുറത്തു ഒരു ജനാവലി ..... ലാലേട്ടന്റെ മൂവി ഫസ്റ്റ് ഡേ എഫ്ഫക്റ്റ് .... എന്നെ തല്ലണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന സാറന്മാർ വരെ വരുമായിരുന്നു .. (എന്തോ ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്നെ എല്ലാര്ക്കും )... ആദ്യം റൂമിന്റെ പുറത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോയി ഒരു ബോട്ടിൽ ചെൽപാർക്ക് നീല മഷി സഹമുറിയൻ Arun Ashok എന്റെ മേൽ ഒഴിച്ചു ... ബാത്‌റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി എന്നെ മാത്രം മാറ്റി നിർത്തി അവർ മേളിലേയ്ക്ക് നോക്കി ... അപകടം മണത്ത ഞാൻ കളരിപരമ്പര ദൈവങ്ങളെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് ഇടതും വലതും ഒന്നും നോക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി .....

  കുറച്ചു കാലങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഒരിടയ്ക്ക് കോളേജിൽ ഒരു ഗെറ്റ് ടുഗെതെർ സെറ്റ് ആക്കിയാലോ എന്നൊരു ആശയം ഗ്രൂപ്പിൽ കണ്ടു .. എപ്പോളത്തെയും പോലെ ഞാൻ ഓക്കേ പറഞ്ഞു .. പതിവ് പോലെ ഒന്നും നടക്കില്ലെന്നു തോന്നി ... ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും അതെന്റെ വെറും തോന്നലാണെന്നു മനസിലായി ... എല്ലാരും നല്ല ചൂടിൽ കാര്യങ്ങൾ നീക്കുന്നു .. ഓരോ ബ്രാഞ്ചിൽ നിന്നും ആൾക്കാരെ വിളിക്കാനുള്ള ചുമതല കുറച്ചു പേർക്ക് ... പിന്നെ പഴയ സ്റ്റാഫിനെ പോക്കാനുള്ളത് .... കോളേജിൽ പോയി സംസാരിക്കണം എന്നത് .... പിന്നെ മാർക്കറ്റിംഗ് .. അതായത് ഈ സാമാനം എല്ലാരേം അറിയിച്ചു ചൂട് പിടിപ്പിച്ചു മാക്സിമം പൊലിപ്പിക്കുക എന്ന ജോലി എനിക്കും ചിലർക്കും .... തുടങ്ങി .... പല രീതിയിലും ഭാവത്തിലും കൌണ്ട് ഡൌൺ പോസ്റ്റുകൾ ... ആക്റ്റീവ് ആയ ചർച്ചകൾ അങ്ങനെ അങ്ങനെ .... അവസാനം 2013 ഡിസംബർ 22 നു ഞങ്ങൾ കോളേജിൽ കണ്ടുമുട്ടി ..........പഴയ സഹപാഠികളെയും അധ്യാപകരെയും എല്ലാവരെയും കണ്ടു ... ആ കണ്ടുമുട്ടലിനു അവസരം ഉണ്ടാക്കിത്തന്ന എല്ലാവര്ക്കും നന്ദി ... ആ സംഭവം കഴിഞ്ഞിട്ട് നാളെ ഏഴു വര്ഷം തികയുന്നു ... ഇനി എന്നാണ് അത് പോലൊരു കണ്ടു മുട്ടൽ എന്നറിയില്ല ... ബട്ട് ഇത് തന്നെ ഒരുപാട് സന്...